Al-Abbas ('A) - The Definition of Loyalty
The books of Tarikh [history] are at a loss of words when they want to discuss and describe 'Abbas. They say: "Innahu kana rajulun jamilun, ka 'l-jabal al-adheem, wa ta'udh al-jasim". He was a handsome man, tall, a towering figure, who inspired hope. He was like a mountain when he moved.
That where you have the handsome and the beauty of Aliyun Al-Akbar. Where you have Qasim; he is called Qamar Bani Hashim, the Radiant Moon of the Hashimites.
He is recognised as the symbol of loyalty, of wafa'. So much so that now we do not say, Abbas was loyal. We say "Abbas is loyalty". When you want to define loyalty, you measure it by Abbas.
When Imam Ali, alayhi as-salam, was leaving this world, he gave the hand of every one of his family members to Imam Hasan, alayhi as-salam. He even gave the hand of Imam Husayn in the hand of Hasan, alayhi as-salam, and said "now he is your Imam".
But he gave the hand of 'Abbas to Husaynn. He said "Abbas, Hasan and Hussayn are the children of the Prophet, you are my son! Abbas, you will represent me in Karbala. Abbas, Husayn is your Mawla and Aqqa. As long as you are alive, nothing should happen to Husayn". And Abbas was loyal of this to the last moment.
That is why the Arbab of Aza' say that when the qafilah of Husayn was brought in the darbar of Yazid, and a wretched man like Yazid saw the 'alam of Abbas. He stood up from his throne. He went close, he looked at it. He sat down. He stood again, he sat down. He called his commanders. He said "Whose 'alamis this?" They said "This is the 'alam of Abu Al-Fadhl Al-Abbas.
He said "Look at the 'alam at the place where he held it with his hand. The entire 'alam is damaged from top to bottom. But the part where the hand was is as it was new". They had to sever the hands of Abbas to separate the 'alam from him.
A man like Yazid says "hakadha yakunu al-wafa' ". This is wafa'. This is loyalty".
De boeken van Tarikh [geschiedenis] hebben geen woorden wanneer ze 'Abbas willen bespreken en beschrijven. Zij zeggen: "Innahu kana rajulun jamilun, ka 'l-jabal al-adheem, wa ta'udh al-jasim". Hij was een knappe man, groot, een torenhoge figuur, die hoop inspireerde. Hij was als een berg als hij bewoog.
Dat waar je de knappe en de schoonheid van Aliyun Al-Akbar hebt. Waar je Qasim hebt; hij wordt Qamar Bani Hashim genoemd, de Stralende Maan van de Hashimieten.
Hij wordt erkend als het symbool van loyaliteit, van wafa'. Zozeer zelfs dat we nu niet meer zeggen, Abbas was loyaal. We zeggen "Abbas is loyaliteit". Als je loyaliteit wilt definiëren, meet je het af aan Abbas.
Toen Imam Ali, alayhi as-salam, deze wereld verliet, gaf hij de hand van elk van zijn familieleden aan Imam Hasan, alayhi as-salam. Hij gaf zelfs de hand van Imam Husayn in de hand van Hasan, alayhi as-salam, en zei "nu is hij jullie Imam".
Maar hij gaf de hand van 'Abbas aan Husaynn. Hij zei "Abbas, Hasan en Hussayn zijn de kinderen van de Profeet, jij bent mijn zoon! Abbas, jij zult mij vertegenwoordigen in Karbala. Abbas, Husayn is jouw Mawla en Aqqa. Zolang jij leeft, mag er niets met Husayn gebeuren". En Abbas was hier tot het laatste moment trouw aan.
Daarom zeggen de Arbab van Aza' dat toen de qafilah van Husayn in de darbar van Yazid werd gebracht, en een ellendig man als Yazid de 'alam van Abbas zag. Hij stond op van zijn troon. Hij ging dichtbij, hij keek ernaar. Hij ging zitten. Hij stond weer op, hij ging zitten. Hij riep zijn commandanten. Hij zei "Van wie is deze 'alamis?" Ze zeiden "Dit is de 'alam van Abu Al-Fadhl Al-Abbas.
Hij zei: "Kijk naar de 'alam op de plaats waar hij hem met zijn hand vasthield. De hele 'alam is van boven naar beneden beschadigd. Maar het deel waar de hand was is als nieuw". Ze moesten de handen van Abbas afhakken om de 'alam van hem te scheiden.
Een man als Yazid zegt "hakadha yakunu al-wafa' ". Dit is wafa'. Dit is loyaliteit".
