How Prepared Are We For Imam Mahdi's Reappearance?
Are we desperate to meet the Imam? What is the state of our ithtirar [effort] to accept the Imam, to be of the followers of the holy 12th Imam, to be in the position to welcome him? Let me give you an example. If you had somebody of your family that you have not seen for 30, 40, 50 years, and you are told that they are coming, you go to Toronto, Pearson or another airport, that you know that they are arriving, and you stand there at the place where people stand to receive those who just come out, and you know the plane has landed, but it is taking time. What is the state of your heart at that time?
You haven not seen that person for 30, 40 years, perhaps never in your life, and you love that person, that you respect this person, that you are eager to meet that person. Your heart is pulsating. When are they going to come out? When are am I going to see them for the first time? Can we say that when it comes to the Imam of our time, do we have that eagerness and connection? Are we desperate to serve the Imam ? Are we eager to meet the Imam ? Are we in the state to make the Imam happy, the Imam of our time or not?
That goes very well with the verse, because Allah Subhana wa Ta'ala says, you want the Imam to reappear, then be desperate for his reappearance! When you and I recite: “Amman yujibu al-mudhtarra idha da‘ahu wa yakshifu us-su’u” (27:62), we are saying, Ya Allah! there is so much calamities and there is so much oppression, especially on the followers of Ahl ul-Bayt. Just because of their love of these holy individuals. They have not hurt anyone, they have not attacked anyone. Yes, but the Almighty says: if you are truly desperate, then you must exhibit the signs of desperate individuals, which means what? Which means that you and I will do our utmost to be in the state of the preparation and the readiness of the Imam.
Just like that example: you know that the person will come out, but when they come out, you say, sorry, I have not come with the car and I do not know where to take you to, where you to stay, and I am not sure for us where to have any meals and I do not know what your program will be! I will think about it then.
The notion that we are presented is the importance and the responsibility that you and I have to be in the state of readiness, to be in the state of preparation for the holy 12th Imam. And indeed, that has been mentioned in narrations of the Ahl ul-Bayt, including that of a holy fifth Imam, Imam Muhammad Al-Baqir, salawat Allahi wa as-salamu alayh [Allahumma salli 'ala Muhammad wa Aali Muhammad].
Imam says, this is found in the Kitab of Ghayba of Nu'mani. He says in the interpretation of the verse in the Holy Qur'an, which says: "Ya ayyuha alladhina amanu, asbiru, wa sabiru, wa rabitu, wattaqu Allah" (3:200). Allah Subhana wa Ta'ala says: "Oh you who believe, be patient and enjoin each other as well as connect, and have God consciousness". Somebody asked him, what does these three levels mean? Be patient, enjoin and connect? asbiru, wa sabiru, wa rabitu? What does it refer to?
Imam, alayhi as-salam, explains this in a beautiful Hadith. He says, number 1, "asbiru 'ala adahi fara'idhikum", be patient and steadfast as far as the commitment and the performance of your wajibat. Today, there is a challenge. What is that challenge? Sometimes you and I are confronted with this ideology that questions the wajibat, or puts doubt in the hearts and in the minds of our youth. Why should I wear hijab? Why should I perform prayers? Why should I not listen to music that is haram? Why? The notion that is given is as well as, for example, respecting parents.
These subliminal messages that sometimes these movies in Hollywood and children's and kids' cartoons give is phenomenal. The impression they give to the children about the disrespect of the elders, about certain behavioural trends and traits which leave a lot to be desired. Imam, alayhi as-salam, said, at this time, you must hold strongly to the performance and the commitment of your wajibat. Number one.
And then he says "wa sabiru ala adiyati a'ada'ikum", and join together, come together in unity to face your enemies. Imam says that you will always have enemies. There will always be people trying to bring you down. Therefore, come together, stand together in solidarity, brotherhood and unity. Do not stab each other in the back, not the first time when somebody slips up, use that to expose the other. But rather know, there are plots against you. There are plans against you. That people out there are working tirelessly to bring you down. People out there are working 24 hours to try and distort your reputation, to try and fabricate the message. Be vigilant. Be careful.
Understand the problems and the challenges that are being faced as far as the youth, as far as our women, as far as, for example, the communities, in the West and in different parts of the world is concerned. Be strategic in the thinking, what is my position in ten years time? How am I going to defend my existence, my peaceful existence in many parts of the world? Therefore, Imam says you should come together and enjoin this sense of unity together.
And then he says, "wa rabitu Imam az-zamanikum", and connect with the Imam of your time. Imam, alayhi as-salam, wants us to connect. How do we connect? Of course, there are many ways to connect, and indeed the Imam of our time, if an individual strives for the sake of Allah and does everything to please Allah , is a great measure and a tool to connect with the Imam.
Yet, the Imam wants us to give. Imam wants us to press on the sore points of our bodies and our souls and sacrifice. Let me give you an example. Please understand this so that you can appreciate what the Imam requires from us. Allamah Sayyid Mahdi Bahru al-Uloom, rahmatu Allahi Ta'ala alayhi, was a great marja, a scholar, in Iraq. One day, he decided to visit the city of Hilla, where I am from, in Iraq, which is about 80, 90 kilomtres south of Baghdad kilometers of Baghdad, not far from Karbala and Najaf. He decided to visit the city because being a marja' and a scholar people would welcome him and he would answer the questions. When he went to the city, there were the dignitaries, the scholars, the businessmen all standing and waiting for him to arrive.
When he arrived, they were all asking him please stay in our house. We want you to be our guest. He was looking around till he found someone standing in the crowd. He said, I am staying with that person. They are all surprised. A normal person in the measure of people, you know, not necessarily a tribal leader or a scholar or someone who is wealthy. Just an average person. He said, I am staying with that person. The person said, I am absolutely ecstatic. You are very welcome. He welcomed the Sayyid to his house. Over the next few days, the Sayyid monitored the actions of this man, would be a normal person praying, going to work, serving, doing whatever he, most people do.
After several days, the Sayyid Mahdi Bahr ul-Uloom said to him, he said to him can I ask you a question? He said, yes. He said, Is there anything special about you? Do you have any features? No. What you see is what you get. At that time Sayyid said dig deeper. Do you remember doing anything in your life of great importance? Well, there was one thing, but I feel embarrassed to tell you. The Sayyid said, no, tell me, what is it? This man said, you know about nine years ago, a while ago, I was looking to get married, and I found this honorable lady which I thought was honorable. Everything was fine. Well known family.
When we got married, I discovered something which shocked me on the first night of marriage, and I became very angry. I discovered that she has had relationships in the past. So I was enraged with anger. I stood up and said I am going to go to your family. I am going to expose you. I am going to tell the whole world about what you have done. You have tricked me. Do you think I'm just anybody that you can do this to? Yes. I have spent the money for the wedding and so on and you have not disclosed this? I am going to go. He said, I was raging with fire within and anger. She looked at me and said, I beg you, you know if you go to my tribe, you know, they might kill me, or at least they will disown me, or my reputation will be destroyed. I beg you, do not do it and if you do not I will be the most obedient wife to you. Yes, and please forgive me. He said, I said, no.
I walked towards the door. That was the moment which I stood still. I said, Let me calm down first. When I am in this position, I cannot make a rational decision. He said I calmed down and then I decided, for the sake of Allah I am not going to tell anyone. I am going to keep it a secret, and not necessarily go inform the family. He said, Why should I destroy this person's life? When he said this story, Sayyid Mahdi Bahr ul-Uloom said, that is it! That is it! What is it, maulana?! He said, that is it. He did not say anything else.
Before he left Hilla, the dignitaries, the scholars came and said, maulana, we want to ask you a question. Why did you stay in this person's house? Why did you choose this person? Sayyid Bahr ul-Uloom looks at them and says, it was not my decision, it was his. It was known that the Sayyid had communication with the holy 12th Imam. He himself writes later, it was seen in his memoirs, that when I was running in this run that they have on the 10th of Ashura, it is called riqda at-tuwarij- which people from several kilometers out of Karbala they run towards Karbala, shouting, Yah Husayn!
He says, by Allah, I saw the 12th Imam running with them. Now the Imam wants that crucial moment, that sacrifice, when it is hard, when it is painful, when you have to stamp on your ego and say, you know what? I'm going to do it for the sake of Allah. That moment of giving up something for His sake.
The Imam, alayhi as-salam, says, if you want to ascend higher levels, if you want to connect with me, if you want to be an individual who has a bond with me, then you must give for the sake of Allah!
Zijn wij wanhopig om de Imam te ontmoeten? Hoe staat het met onze ithtirar [inspanning] om de Imam te accepteren, om tot de volgelingen van de heilige 12e Imam te behoren, om in de positie te zijn om hem te verwelkomen? Ik zal u een voorbeeld geven. Als je iemand van je familie had die je al 30, 40, 50 jaar niet hebt gezien, en je krijgt te horen dat ze eraan komen, je gaat naar Toronto, Pearson of een andere luchthaven, waarvan je weet dat ze aankomen, en je staat daar op de plaats waar mensen staan om degenen te ontvangen die net naar buiten komen, en je weet dat het vliegtuig geland is, maar het duurt even. Wat is de toestand van je hart op dat moment?
Je hebt die persoon 30, 40 jaar niet gezien, misschien wel nooit in je leven, en je houdt van die persoon, dat je die persoon respecteert, dat je staat te popelen om die persoon te ontmoeten. Je hart klopt. Wanneer komen ze naar buiten? Wanneer ga ik ze voor het eerst zien? Kunnen we zeggen dat als het gaat om de Imam van onze tijd, hebben we die gretigheid en verbinding? Zijn we wanhopig om de Imam te dienen? Staan we te popelen om de Imam te ontmoeten? Zijn we in staat om de Imam gelukkig te maken, de Imam van onze tijd of niet?
Dat gaat heel goed samen met het vers, want Allah Subhana wa Ta'ala zegt: jullie willen dat de Imam weer verschijnt, wees dan wanhopig naar zijn verschijning! Als jij en ik reciteren: "Amman yujibu al-mudhtarra idha da'ahu wa yakshifu us-su'u" (27:62), dan zeggen we: Ya Allah, er is zoveel onheil en er is zoveel onderdrukking, vooral op de volgelingen van Ahl ul-Bayt. Alleen vanwege hun liefde voor deze heilige personen. Zij hebben niemand kwaad gedaan, zij hebben niemand aangevallen. Ja, maar de Almachtige zegt: als jullie echt wanhopig zijn, dan moeten jullie de tekenen van wanhopige individuen vertonen, wat betekent dat? Dat betekent dat jij en ik ons uiterste best zullen doen om in de staat van voorbereiding en gereedheid van de Imam te verkeren.
Net als dat voorbeeld: je weet dat de persoon naar buiten zal komen, maar als hij naar buiten komt, zeg je: sorry, ik ben niet met de auto gekomen en ik weet niet waar ik je naartoe moet brengen, waar je moet blijven, en ik weet niet zeker waar we moeten eten en ik weet niet wat je programma zal zijn! Ik zal er dan over nadenken.
Het begrip dat ons wordt gepresenteerd is het belang en de verantwoordelijkheid die jij en ik hebben om in de staat van paraatheid te zijn, om in de staat van voorbereiding te zijn voor de heilige 12e Imam. En dat is inderdaad vermeld in overleveringen van de Ahl ul-Bayt, inclusief die van een heilige vijfde Imam, Imam Muhammad Al-Baqir, salawat Allahi wa as-salamu alayh [Allahumma salli 'ala Muhammad wa Aali Muhammad].
Imam zegt, dat dit te vinden is in de Kitab van Ghayba van Nu'mani. Hij zegt in de interpretatie van het vers in de Heilige Koran, waarin staat: "Ya ayyuha alladhina amanu, asbiru, wa sabiru, wa rabitu, wattaqu Allah" (3:200). Allah Subhana wa Ta'ala zegt: "Oh jullie die geloven, wees geduldig en verbind elkaar en heb Godsbewustzijn". Iemand vroeg hem, wat betekenen deze drie niveaus? Wees geduldig, enjoin en connect? asbiru, wa sabiru, wa rabitu? Waar verwijst het naar?
Imam, alayhi as-salam, legt dit uit in een prachtige Hadith. Hij zegt, nummer 1, "asbiru 'ala adahi fara'idhikum", wees geduldig en standvastig wat betreft de inzet en de uitvoering van jou wajibat. Vandaag is er een uitdaging. Wat is die uitdaging? Soms worden jij en ik geconfronteerd met deze ideologie die de wajibat in twijfel trekt, of twijfel zaait in de harten en in de hoofden van onze jongeren. Waarom moet ik een hijab dragen? Waarom moet ik het gebed verrichten? Waarom mag ik niet luisteren naar muziek die haram is? Waarom? Het begrip dat wordt gegeven is net zo goed als bijvoorbeeld het respecteren van ouders.
De subliminale boodschappen die deze films in Hollywood en kinder- en tekenfilms soms geven, zijn fenomenaal. De indruk die zij de kinderen geven over het gebrek aan respect voor de ouderen, over bepaalde gedragstendensen en eigenschappen die veel te wensen overlaten. Imam, alayhi as-salam, zei: in deze tijd moet je sterk vasthouden aan de prestaties en de inzet van je wajibat. Nummer één.
En dan zegt hij "wa sabiru ala adiyati a'ada'ikum", en voeg je samen, kom samen in eenheid om jou vijanden tegemoet te treden. Imam zegt dat je altijd vijanden zult hebben. Er zullen altijd mensen zijn die je ten val willen brengen. Daarom, kom samen, sta samen in solidariteit, broederschap en eenheid. Steek elkaar niet in de rug, niet de eerste keer dat iemand een fout maakt, gebruik dat om de ander te ontmaskeren. Maar weet liever, er zijn complotten tegen jullie. Er zijn plannen tegen jullie. Dat er mensen zijn die onvermoeibaar werken om je ten val te brengen. Mensen werken 24 uur per dag om uw reputatie te verdraaien, om te proberen de boodschap te vervalsen. Wees waakzaam. Wees voorzichtig.
Begrijp de problemen en de uitdagingen waarmee de jeugd, onze vrouwen en bijvoorbeeld de gemeenschappen in het Westen en in verschillende delen van de wereld worden geconfronteerd. Wees strategisch in het denken, wat is mijn positie over tien jaar? Hoe ga ik mijn bestaan verdedigen, mijn vreedzame bestaan in vele delen van de wereld? Daarom zegt Imam dat jullie samen moeten komen en dit gevoel van eenheid samen moeten opleggen.
En dan zegt hij: "wa rabitu Imam az-zamanikum", en verbind je met de Imam van jouw tijd. Imam, alayhi as-salam, wil dat we ons verbinden. Hoe verbinden we ons? Natuurlijk zijn er vele manieren om te verbinden, en inderdaad de Imam van onze tijd, als een individu streeft ter wille van Allah en alles doet om Allah te behagen , is een grote maatstaf en een hulpmiddel om te verbinden met de Imam.
Toch wil de Imam dat we geven. De Imam wil dat we op de zere plekken van ons lichaam en onze ziel drukken en offers brengen. Ik zal u een voorbeeld geven. Begrijp dit alstublieft, zodat u kunt waarderen wat de Imam van ons verlangt. Allamah Sayyid Mahdi Bahru al-Uloom, rahmatu Allahi Ta'ala alayhi, was een grote marja, een geleerde, in Irak. Op een dag besloot hij de stad Hilla te bezoeken, waar ik vandaan kom, in Irak, die ongeveer 80, 90 kilometer ten zuiden van Bagdad ligt, niet ver van Karbala en Najaf. Hij besloot de stad te bezoeken omdat hij een marja' en een geleerde was en de mensen hem zouden verwelkomen en hij de vragen zou beantwoorden. Toen hij naar de stad ging, stonden daar de hoogwaardigheidsbekleders, de geleerden, de zakenlieden allemaal op hem te wachten.
Toen hij aankwam, vroegen ze hem allemaal om alsjeblieft in ons huis te blijven. We willen dat je onze gast bent. Hij keek rond tot hij iemand vond die in de menigte stond. Hij zei, ik logeer bij die persoon. Ze zijn allemaal verbaasd. Een normaal persoon in de maat van mensen, weet je, niet per se een stamleider of een geleerde of iemand die rijk is. Gewoon een doorsnee persoon. Hij zei, ik blijf bij die persoon. De persoon zei, Ik ben absoluut extatisch. U bent van harte welkom. Hij verwelkomde de Sayyid in zijn huis. Gedurende de volgende dagen hield de Sayyid de handelingen van deze man in de gaten, een normaal persoon die bad, naar zijn werk ging, diende, deed wat hij, de meeste mensen doen.
Na enkele dagen zei de Sayyid Mahdi Bahr ul-Uloom tegen hem, hij zei tegen hem mag ik u een vraag stellen? Hij zei, ja. Hij zei, is er iets speciaals aan u? Heeft u enige kenmerken? Nee. Wat je ziet is wat je krijgt. Toen zei Sayyid: Graaf dieper. Herinner je je iets in je leven van groot belang? Nou, er was één ding, maar ik schaam me om het je te vertellen. De Sayyid zei, nee, vertel me, wat is het? Deze man zei, weet je, ongeveer negen jaar geleden, was ik op zoek om te trouwen, en ik vond deze eerbare dame waarvan ik dacht dat ze eerbaar was. Alles was in orde. Bekende familie.
Toen we trouwden, ontdekte ik op de eerste huwelijksnacht iets waar ik erg van schrok. Ik ontdekte dat ze in het verleden relaties had gehad. Dus ik werd woedend van woede. Ik stond op en zei dat ik naar je familie ging. Ik ga je ontmaskeren. Ik ga de hele wereld vertellen wat je hebt gedaan. Je hebt me bedrogen. Denk je dat ik zomaar iemand ben die je dit kan aandoen? Ja. Ik heb het geld uitgegeven voor de bruiloft en zo en jij hebt dit niet bekend gemaakt? Ik ga weg. Hij zei, ik was woedend van binnen en boos. Ze keek me aan en zei: Ik smeek je, je weet dat als je naar mijn stam gaat, ze me misschien doden, of in ieder geval zullen ze me verstoten, of mijn reputatie zal worden vernietigd. Ik smeek je, doe het niet en als je het niet doet zal ik de meest gehoorzame vrouw voor je zijn. Ja, en vergeef me alsjeblieft. Hij zei, ik zei, nee.
Ik liep naar de deur. Dat was het moment dat ik stilstond. Ik zei: Laat me eerst kalmeren. Als ik in deze positie ben, kan ik geen rationele beslissing nemen. Ik kalmeerde en toen besloot ik, omwille van Allah, dat ik het aan niemand ga vertellen. Ik ga het geheim houden, en niet per se de familie inlichten. Hij zei, waarom zou ik het leven van deze persoon vernietigen? Toen hij dit verhaal vertelde, zei Sayyid Mahdi Bahr ul-Uloom, dat is het! Dat is het! Wat is het, maulana?! Hij zei, dat is het. Hij zei niets anders.
Voordat hij Hilla verliet, kwamen de notabelen, de geleerden en zeiden, maulana, we willen u een vraag stellen. Waarom verbleef u in het huis van deze persoon? Waarom koos u deze persoon? Sayyid Bahr ul-Uloom kijkt hen aan en zegt, het was niet mijn beslissing, het was de zijne. Het was bekend dat de Sayyid communicatie had met de heilige 12e Imam. Hijzelf schrijft later, het staat in zijn memoires, dat toen ik meeliep in deze loop die ze hebben op de 10e van Ashura, het heet riqda at-tuwarij- waarbij mensen van enkele kilometers buiten Karbala naar Karbala rennen, roepend, Yah Husayn!
Hij zegt, bij Allah, ik zag de 12e Imam met hen meelopen. Nu wil de Imam dat cruciale moment, dat offer, wanneer het moeilijk is, wanneer het pijnlijk is, wanneer je op je ego moet stampen en zeggen, weet je wat? Ik ga het doen omwille van Allah. Dat moment van iets opgeven omwille van Hem.
De Imam, alayhi as-salam, zegt: als je hogerop wilt komen, als je je met mij wilt verbinden, als je een individu wilt zijn dat een band met mij heeft, dan moet je omwille van Allah geven.
