Why Mourn An Event That Took Place 1400 Years Ago?
As-salamu alaykum, wa Rahmatu Allah. Another commonly asked question is why would we mourn an event that took place 1400 years ago? Why mourn the death of a human being who died on the planes of Karbala 1400 years ago? In the eyes of some we should get over it. In the eyes of others we should celebrate it more than mourn it.
On the first level, part of the teachings of the Holy Qur'an is to remember those who have come before us and to try and extrapolate as many lessons from their lives and apply them into our own. Anyone who has a look at the Qur'an will see that the Qur'an delves back to stories older than 1000 years.
There are stories when the Qur'an was revealed which are more than 5000 years old and yet nobody objects to this, in Mecca or Medina. When God for example tells the Prophet, peace be upon him and his family; to remind the Meccans or to remind the people of Medina of what took place in the life of Adam, or what took place in the life of Nuh, you will find that these prophets of God were prophets who lived thousands of years before the Qur'an was revealed.
Nobody objects to this by saying why are you still remembering what happened with Adam and Noah? Why don't you just talk about what happens in society today? What is relevant for us today? Therefore when someone comes and tells me that, why do you Shi'a remember Imam Al-Husayn?
Imam Al-Husayn, alayhi as-salam ,died 1400 years ago. I will reply first by saying that the Qur'an has taught me the lesson that it does not matter when somebody lived, in which empire they lived. What is important is that you are able to gain lessons from what happened to them and apply them into your own lives. Secondly, the Qur'an tells us that there are trends in history that could easily repeat themselves. So do not fall victims to the same traps as those who came before you.
How many times do we read in the Qur'an: "siru fi 'l-Ardh" (29:20)? Or do we read in the Qur'an: "qad khalat min qablikum Sunan" (3:137)?. The Qur'an says go and travel on the earth. Or the Qur'an says that there have been trends that have come before you. Go witness what happened to those who fell before you. The Qur'an does not say only go back and witness what happened to those who came 40 years ago or 80 years ago or 500 years ago.
The Qur'an says it does not matter if we even take you back to before you lived on this earth. We will teach you about Shaytan [the devil] and his conversation with Adam; and that was even before you had settled on this earth. Therefore, those who come and tell me, why is it that you keep remembering a man who died 1400 years ago? In society today you will find people who remember prophets of God such as Christ 2000 years ago. Moses even further back than that. People who of the Greek philosophers they will continue to study them without at any moment saying why are we remembering those who came before us?
When we come on the third level. It is important for us to realise that the Prophetic Household have told us; that there is a particular wisdom and a spiritual energy which is given to us in remembering the tragedy of Karbala and what happened to the Prophetic Household.
How many times you find the traditions where Imam As-Sadiq, alayhi as-salam amongst others will tell us: "inna laqat al-Husayn harara fi qulubi al-mu'minin lan tabruda abada". In the martyrdom of Imam Al-Husayn, alayhi as-salam, there is a heat in the heart of the believer that will never subside.
How many of us, when it comes to Muharram every year, there is a heat in our hearts that never subsides? You may find people who have not come to the mosque for the whole year. But in Muharram, you find the person has charged up. This is a miracle. And this is why we continue to remember Imam Al-Husayn, alayhi as-salam. Because Imam Al-Husayn, alayhi as-salam can revive those who are virtually dead people walking on the earth. He can give them a particular energy, and a particular motivation that nobody else can give.
And on the last level, in the same way that the Imam of our time remembers his grandfather Imam Al-Husayn, alayhi as-salam. Likewise, we remember Imam Al-Husayn, alayhi as-salam. If there was no point in remembering Imam Al-Husayn, alayhi as-salam, and the tragedy of Karbala, then we would not find the lines of our Imam where he continuously talks about his morning, of his great-grandfather Imam Al-Husayn, alayhi as-salam.
In the same way our Imam remembers his great grandfather, we seek to remember our guide and our role model and our most beloved. Be it a thousand years ago, or be it many thousand years ago, those chosen by God are exemplars forever. Wa as-salamu alaykum, wa rahmatu Allah.
As-salamu alaykum, wa Rahmatu Allah. Een andere veelgestelde vraag is waarom we zouden rouwen om een gebeurtenis die 1400 jaar geleden plaatsvond? Waarom zouden we rouwen om de dood van een mens die 1400 jaar geleden stierf op de vlaktes van Karbala? In de ogen van sommigen moeten we er overheen komen. In de ogen van anderen zouden we het meer moeten vieren dan rouwen.
Op het eerste niveau is een deel van de lerinen van de Heilige Koran het herdenken van hen die ons zijn voorgegaan en te proberen zoveel mogelijk lessen uit hun levens te extrapoleren en in ons eigen leven toe te passen. Iedereen die de Koran bekijkt zal zien dat de Koran teruggaat naar verhalen die ouder zijn dan 1000 jaar.
Er zijn verhalen toen de Koran werd geopenbaard die meer dan 5000 jaar oud zijn en toch maakt niemand hier bezwaar tegen, in Mekka of Medina. Wanneer God bijvoorbeeld tegen de Profeet, vrede zij met hem en zijn familie, zegt om de inwoners van Mekka of Medina te herinneren aan wat er gebeurde in het leven van Adam, of wat er gebeurde in het leven van Nuh, dan zul je zien dat deze profeten van God profeten waren die duizenden jaren leefden voordat de Koran werd geopenbaard.
Niemand maakt hier bezwaar tegen door te zeggen: waarom denk je nog steeds aan wat er met Adam en Noah gebeurde? Waarom praat je niet gewoon over wat er vandaag in de maatschappij gebeurt? Wat is relevant voor ons vandaag? Dus als er iemand komt en mij zegt: "Waarom herdenken jullie Shi'a Imam Al-Husayn?
Imam Al-Husayn, alayhi as-salam, stierf 1400 jaar geleden. Ik zal eerst antwoorden door te zeggen dat de Koran mij de les heeft geleerd dat het niet uitmaakt wanneer iemand leefde, in welk rijk hij leefde. Wat belangrijk is, is dat je in staat bent om lessen te trekken uit wat er met hen is gebeurd en deze toe te passen in je eigen leven. Ten tweede vertelt de Koran ons dat er tendensen in de geschiedenis zijn die zich gemakkelijk kunnen herhalen. Val dus niet in dezelfde valkuilen als degenen die voor jou kwamen.
Hoe vaak lezen we in de Koran: "siru fi 'l-Ardh" (29:20)? Of lezen we in de Koran: "qad khalat min qablikum Sunan" (3:137)? De Koran zegt ga en reis over de aarde. Of de Koran zegt dat er stromingen zijn geweest die vóór jou zijn gekomen. Ga getuige zijn van wat er gebeurde met degenen die voor jou vielen. De Koran zegt niet alleen ga terug en wees getuige van wat er gebeurde met degenen die 40 jaar geleden kwamen of 80 jaar geleden of 500 jaar geleden.
De Koran zegt dat het niet uitmaakt of wij jullie terugbrengen naar voordat jullie op deze aarde woonden. Wij zullen jullie leren over Shaytan [de duivel] en zijn gesprek met Adam; en dat was nog voordat jullie je op deze aarde gevestigd hadden. Daarom, zij die komen en tegen mij zeggen: waarom gedenken jullie een man die 1400 jaar geleden stierf? In de samenleving van vandaag vind je mensen die profeten van God gedenken, zoals Christus 2000 jaar geleden. Mozes zelfs nog verder terug. Mensen die de Griekse filosofen bestuderen zonder op enig moment te zeggen waarom herdenken we degenen die voor ons kwamen?
Wanneer we op het derde niveau komen. Het is belangrijk voor ons om te beseffen dat de Profetische Huishouding ons heeft verteld dat er een bijzondere wijsheid en spirituele energie aan ons wordt gegeven door ons de tragedie van Karbala te herinneren en wat er met de Profetische Huishouding is gebeurd.
Hoe vaak vind je niet de overleveringen waar onder andere Imam As-Sadiq, alayhi as-salam ons zal vertellen: "inna laqat al-Husayn harara fi qulubi al-mu'minin lan tabruda abada". In het martelaarschap van Imam Al-Husayn, alayhi as-salam, is er een hitte in het hart van de gelovige die nooit zal verdwijnen.
Hoevelen van ons hebben elk jaar, wanneer het Muharram is, een hitte in hun hart die nooit afneemt? Je kunt mensen vinden die het hele jaar niet naar de moskee zijn gekomen. Maar in Muharram merk je dat de persoon zich heeft opgeladen. Dit is een wonder. En dit is waarom we Imam Al-Husayn, alayhi as-salam, blijven herdenken. Omdat Imam Al-Husayn, alayhi as-salam degenen die praktisch dode mensen zijn die op aarde rondlopen weer tot leven kan wekken. Hij kan hen een bepaalde energie en een bepaalde motivatie geven die niemand anders kan geven.
En op het laatste niveau, op dezelfde manier waarop de Imam van onze tijd zijn grootvader Imam Al-Husayn, alayhi as-salam herdenkt. Evenzo gedenken wij Imam Al-Husayn, alayhi as-salam. Als het geen zin had om Imam Al-Husayn, alayhi as-salam, en de tragedie van Karbala te gedenken, dan zouden we de regels van onze Imam niet vinden waarin hij continu praat over zijn ochtend, van zijn overgrootvader Imam Al-Husayn, alayhi as-salam.
Op dezelfde manier waarop onze Imam zijn overgrootvader gedenkt, proberen wij onze gids, ons rolmodel en onze meest geliefde te gedenken. Of het nu duizend jaar geleden is, of vele duizenden jaren geleden, zij die door God gekozen zijn, zijn voor altijd voorbeelden. Wa as-salamu alaykum, wa rahmatu Allah.
